عشق را شرمی سرد فرا گرفت در برابر سرور چشمانت
میلاد تو٬ میلاد نوای ایمان است
ای خداوندگار کوچک آرزوهای دور...
گفتند تحليلي بنويس از طرح جديد نيروي زحمت كش انتظامي در پاسداري از امنيت اخلاقي جامعه. گفتند قلمت سبك است. شايد اين بار هم مثل دفعۀ قبل و ماجراي ملوانان بريتانيايي قضيه با خوبي و خوشي و گز و فرش و صنايع دستي و كت و شلوار فيصله پيدا كرد. اما هر چه فكر كردم بيشتر به فاصله صد گز رسن اين دو حسن پي بردم!
اولاً ملوانان انگليسي مهمانان مردم ايران بودند كه اشتباهي به جاي متجاوز دستگير شده بودند. نه گروگان!
ثانياً ملوانان، انگليسي بودند نه هموطن. بنابر اين نمي شد به آنها فحش داد، چون اصلاً معناي فحشهاي فارسي را نمي فهميدند.
ثالثاً وقتي ملوانان دستگير شدند، تمام كشورهاي دنيا به انحاء مختلف از ايران خواستند آنها را آزاد كند. يعني در واقع افراد مختلف نيايستادند و نگاه كنند كه ازادي عده اي انسان (باگناه يا بيگناه)، همينطوري سلب شود.
رابعاً وقتي ملوانان آزاد شدند، در حكم اين بود كه خدا آنها را آزاد كرده و اين مي توانست براي ايران وجهۀ بين المللي داشته باشد. اما آزاد گذاشتن يك عده انسان معلوم الحال كه اسلام را به خطر مي اندازند، چه ارزشي دارد؟
خامساً
سادساً
و ....
نتيجۀ اخلاقي اين طرح اخلاقي:امنيتهاي ديگر كه رعايت نمي شود لا اقل امنيت اخلاقي را رعايت كنيد.
