خنیاگر باد

آخرین پست

khonyagarebaad — Mon, 25 Feb 2008 21:06:18 GMT

همین الان و دقیقا در همین لحظه تصمیم گرفتم که از بلاگفا برم. حتی نمیدونم چرا می خوام اینکارو بکنم. فقط میدونم که همیشه وقتی دلم میگیره می تونم از چیزایی که دوسشون دارم بگذرم. کلی چیز برای نوشتن دارم... شاید تونستم بعدا همشو تو بلاگ جدیدی که خیلی وقته پیش تو وردپرس ساختم بنویسم... به هر حال الان فقط دلم سکوت می خواد...

امروز خیلی روز بدی بود.... خیلی....

این هم آدرس وبلاگ جدیدم

Happy your Valentine, Happy your love!

khonyagarebaad — Thu, 14 Feb 2008 09:56:18 GMT

امروز مطلبی به دستم رسید از یک سایت خیلی استعماری که کلی به سردار رادان و گشت ارشاد و اینها امیدوار شدم!!! چون ممکن است فیلتر شکن نداشته باشید مطلب را عیناْ برایتان می گذارم تا عبرتی باشد برای سایرین ....

بی.بی.سی پرژن: یک روزنامه محلی گزارش کرده که پلیس مذهبی عربستان سعودی فروش هدیه در روز عشاق (روز ولنتاین) را ممنوع کرده است.

روزنامه سعودی گزت به نقل از مغازه داران این کشور می نویسد مسئولین هشدار داده اند که کلیه کالاهای قرمز رنگ از جمله گل رز و نیز کاغذ کادو برچیده شوند.

این روزنامه می نویسد بهای گل رز در بازار سیاه افزایش یافته است.

مقام های سعودی روز ولنتاین را همراه با بسیاری دیگر از جشن های سالانه، غیراسلامی می دانند.

مسئولین این کشور می گویند روز ولنتاین مشوق روابط نامشروع دختر و پسر است.

مطابق قوانین عربستان سعودی رابطه دختر و پسر نامحرم پیش از ازدواج ممنوع و قابل مجازات است.

سعودی گزت می نویسد بعضی از مردم که پیش بینی ممنوع شدن فروش گل در روز ولنتاین را می کردند از روزها و هفته ها قبل به گل فروشی ها سفارش خرید داده بودند.

حکومت سعودی همه ساله فروش هدیه و گل را در روز ولنتاین ممنوع می کند.

یک گل فروش به این روزنامه گفت: "گاهی اوقات ما برای آنکه شک کسی را برنیانگیزیم، دسته های گل را نیمه شب و یا صبح زود به خریداران می رسانیم."

بعضی دیگر از مردم عربستان سعودی برای جشن ولنتاین به کشورهای همسایه نظیر بحرین و امارات متحده عربی که در آنها تساهل مذهبی بیشتری وجود دارد، می روند.

عربستان سعودی قوانین اسلامی شدیدی علیه هر گونه تماس و ارتباط زنان و مردان نامحرم دارد.

پی اس: به نظر شما چرا با این که همیشه، در تمامی ادبیات و فرهنگها عشق امر مقدسی شمرده می شود اما باز در همان جوامع ابراز عشق تابو است!؟

کپی پدر خوانده از آن ما.....شاید که آینده از آن ما

khonyagarebaad — Sun, 03 Feb 2008 20:08:18 GMT

این شبها بیشتر از گذشته می خندم! چه کنم هیچ راه دیگری نیست برای تحمل سریال های آبکی این شبها! پس به آنها می خندم... به اینکه مصدق هم در ملی شدن نفت کمک اندکی به آیت الله کاشانی کرده است... به کت دامنهای بی ریخت و بد دوخت زنان خاندان پهلوی... به لهجه بد احمد نجفی وقتی چند کلمه ای انگلیسی می گوید... به گریم زشت و چندش آور دکتر مصدق... به تفاوت زیاد اتفاقات فیلم با کتاب تاریخی که در گذشته از حسین مکی خوانده بودم... به تاریخ میخندم... به تاریخ ایران.... به تاریخ معاصر ایران.... چه بی غیرت شده ام این شبها!!!

پی اس: فیلم هیون اند ارث اولیور استون را دیدم... تمام فیلم را گریه کردم جز وقتی که دخترک به امریکا رفته بود و با تعجب یخچال پر از خوراکی آنها را می دید.... با چشمان اشک آلود بلند بلند می خندیدم.... ناخودآگاه بود!

خزعبلات شبانه من

khonyagarebaad — Tue, 22 Jan 2008 19:41:18 GMT

معمولا این مدلی نمی نویسم. اما خوب حالا دلم میخواد به سبک غرغریسم بنویسم. القصه از آن جایی که دارم به یکی دیگر از مراحل مهم زندگیم وارد می شوم (با یک تاخیر چند ماهه) باید طبق معمول همیشه بنشینم و عین بچه های خوب برای خودم برنامه ریزی کنم.... این روزها به شدت جو مرا گرفته و علاقه شدیدی به رشته مطالعات فرهنگی پیدا کرده ام. لذا ممکن است شروع کنم به خواندنش برای فوق... بنابراین از دوستان مد، راکر، پانک و اسکین هد تقاضا می شود که بیایند تا من مطالعه شان کنم آن هم به صورت فرهنگی!
آهان ضمناً میخواهم دوباره بروم کلاس زبان. خداییش این بار دیگر تا نمره ای معادل 80_570 تافل نیاورم ول کن زبان نخواهم بود.

پی نوشت: دلم یک قالب انرژیک میخواست! اما یکم گل گلی شد!!!

...

khonyagarebaad — Sun, 20 Jan 2008 09:17:18 GMT

حدف شد ...

نقد فیلم داگ ویل

khonyagarebaad — Thu, 17 Jan 2008 00:35:18 GMT

بیشتر از این نمی توانستم برای نوشتن پستی راجع به فیلمی که چند شب پیش دیدم صبر کنم. حسی که بعد از اولین دیدن فیلم به من دست داد ، حیرت بود. جمله پایانی گریس که دنیا بدون داگ ویل جای بهتری است ...

داگویل محصول سال 2003 ساخته کارگردان دانمارکی لارس فون تریه است. مشخصات کامل فیلم را از اینجا بخوانید. اولین شوک شما هنگام تماشای فیلم ، لوکیشن آن است. در تمام طول فیلم شما در استودیویی به نام داگ ویل به تماشای زندگی روزمره مردمی نشسته اید با عناصر اجتماعی متفاوت. در این شهر یک پزشک، یک نویسنده، یک سیاه پوست، یک هنرمند، یک معلول، یک کارمند و خلاصه زنان و مردانی که می توانند یک جامعه بشری را بسازند جمع شده اند.

داستان در شهر كوچكی در ميان كوه های راكی در دوران ركود اقتصادی امريكا روايت می شود ، ولی از يك شهر واقعی ﴿يا كوه هاى واقعى﴾ در آن خبری نيست . نخستين صحنه از بالا به پايين و به كف يك صحنه نظر دارد ، محلی كه خانه های ساكنين آن با خطوط گچی بر زمين تصوير شده، هیچ اثری از دیوار در این شهر دیده نمی شود و عناصر صحنه معدودی بر آن قرار دارند - چند در ، ميز تحرير ، صندلى ، و تخت خواب .در طول فیلم هرگز از اين صحنه خارج نشده و هيچگاه چيزی ورای آن را نمی بينيم ، در تمامی اطراف آن نيز فقط تاريكى است. خانه ها در دو ردیف روبروی هم چیده شده اند...

یک دیالوگ دوستانه

khonyagarebaad — Mon, 14 Jan 2008 22:00:15 GMT

1- ذوق سینماییم گل کرده است امشب بد فرم!!! بگذارید آنچه که میخواستم اول بنویسم را بگذارم برای آخر و ابندای مطلبم را با نام کارگردان خلاقی آغاز کنم که در اولین تجربه اش برای ساخت فیلم بلند از inbox تلفن همراهش استفاده نمود! و الحق که محتویات folder مذکور بامزه بود و فیلم ایشان را به پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای ایران بدل کرد!!! تا اصل مطلب را فراموش نکردم بگویم که چند روز پیش اتفاقی بلاگ* ایشان را دیدم. راستش را بگویم نخواندمش... اما برایشان نظر گذاشتم که " واعظان کاین جلوه ... " ایشان در جوابم فرموده اند: "سلام در خلوت از این واعظان! چه دیده اید؟ فاصله حق و باطل چهار انگشت است شنیدن و دیدن" اولاً حالا بسیار خوشحالم که با کارگردان پرفروش ترین فیلم تاریخ سینمای ایران وارد دیالوگ شده ام. ثانیاً به مدد این دیالوگ امید رهیافت به فردوس برین نصیبم شد! تازه میخواهم دیالوگ را ادامه دهم به اینکه: کارگردانا و بزرگ مردا به قول یکی از همکاران RIP **تان دروغ چرا تا فبر آآآآ . ما که با چشم خودمان ندیدیم. اما شما هم که ندیدین چرا سه نقطه ها را منفی فرض کرده اید؟ به خدا ما واعظان کاین جلوه را خیلی هم دوست داریم. اصلاً به محض ورود به وبلاگ شما بود که این نیم مصراع به ما الهام شد. اما چون زود خارج شدیم الهاممان پرید!!! آهان این را هم اضافه کنم که ایشان نظر را به صورت خصوصی برای من فرستادند، ما هم خواستیم پز بدهیم که با ایشان وارد دیالوگ شدیم این بود که این سطور را نگاشتیم!!!

* www.dehnamaki.blogfa.com ببخشید دوستان با فایرفاکس کار میکنم. نمی توانم در آن لینک را مثل سابق داخل مطلب بگدارم! شرمنده روز اولم است.... راستی دوستان علاقمند به گذر از فیلتر منتظر اخبار خوش باشند....
** Rest In Peace فقط محض توضیح بود!!!
*** این یک اعتراف است برای بزرگ کارگردان سینما. متاسفانه فیلمتان را در سینما ندیدم. کپی آنرا در تلویزیون دیدم. شاید هم به همین خاطر زیاد به دلم ننشست... به هر حال حلال کنید می دانم کار بدی کردم. فقط برای رفع حس کنجکاویم بود

2- می خواستم مطلبی بنویسم راجع به فیلم داگ ویل. فقط الان انقدر بگویم که واقعا شکه ام . چون زیاد نوشتم بعدا که دوباره دیدمش چند خطی راجع بهش خواهم نوشت... شاید در پست بعدی...

این که زاده آسیاییو میگن جبر جغرافیایی!

khonyagarebaad — Sat, 12 Jan 2008 12:52:54 GMT

زندگی آدمهایی مثل ما تبدیل شده به یک جوک تکراری. جوکهایی که آنقدر تکراریست که هرچه هم خوش مشرب باشی دیگر نمی توانی به آنها بخندی! الان داشتم تکرار سریال شهریار را می دیدم! ۲ نکته اش نظرم را جلب کرد:

مجلس شعر خوانی ( زبانتان را گاز بگیرید! بزم دیگر چه بی ناموسی است! آنهم در باره شاعر ذوب اهل بیتی چون شهریار!!!) با حضور شهریار بود و استاد صبا! حالا فکر کنید جوی این همه شاعرانه، آنوقت تار استاد در اندرونی ذهن کارگردان مدفون می شود. می دانم اولین بار نیست که مطلبی با این مضمون می خوانید. حکایت حکایت همان جوک تکراریست دیگر...

گفتم دو نکته نظرم را جلب کرد.... یکی دیگرش هم این بود که در بین سریال یک تجمع حکومتی را نشان میدهند. با شعارهایی در مدح رضا شاه... پیر مردی شهر فرنگی داشت تجمع را می دید بیتی گفت با این مضمون که از وقتی رضا شاه، شاه شده اوضاع مملکت شیر تو شیر است! سربازان هم آمدند کتکش زدند و شهر فرنگش را شکستند.... این صحنه را که دیدم فرض کردم صحنه ای دیگر را، تصورم رفت سمت این همه دانشجو. که مگر آنها چه دیده اند و چه گفته اند که شهر فرنگشان اینطور شکسته شده.... گفتم که حکایت زندگیمان یک جوک تکراریست که هر چه سعی کنی هم نمیتوانی به آن بخندی......

پینوشت: هرچند عادت ندارم پست های طولانی بنویسم اما دلم نمیاید از این جوک تکراری لوس هم بگذرم. حتما شما هم این روزها به خاطر اینکه ببینید امتحان و مدرسه و اداره و پروازتان تعطیل شده یا نه بیشتر اخبار می بینید و می شنوید، حالا من نمی دونم چه اصراریست که بدبختی هامونو فرا فکنی (؟) کنیم. خلاصه این هم چند تایی از تیترهایی که هیچ ارزش خبری ندارد جز پر کردن گوش من و شما که آسمان همه جا همین رنگ است:

شرق امریکا بر اثر سرمای شدید فلج شد.

غرب امریکا به علت بارش شدید برف، دچار قطعی برق شد.

مردم امریکا در صفهای طولانی نفت!!! (این یکی را واقعا نشنیدم اما بالایی ها را چرا باور کنید به خدا!!!)

من این روزهای بد!

khonyagarebaad — Sat, 01 Dec 2007 07:13:26 GMT

این روزها فقط شازده کوچولو می تونه آرومم کنه! لطفا بازم از سر تا سر دنیا نپرسید که من چه مرگم شده! هیچی نیست فقط دلم گرفته! دلم خیلی چیزا میخواد که .....

بگذریم! اگه نخوندینش بخونید و اگه یه بار خوندید دوباره بخونید و اگه بازم خوندید و هنوز دنیا رو از دید شازده کوچولو نمی بینید، با صدای بلند برای کسی که دوستش دارید بخونید! مطمئن باشید دیگه ولتون نمیکنه! منظورم البته کتابه نه اونی که دوستش دارید!

کلی کار عقب مونده و انجام نداده دارم. اما خوردم به یه بن بسته فلسفی عمیق! وقتی فراره این تلاشها و پیشرفتا مارو از اونی که دوسمون داره جدا کنه به نظرتون باید گفت گور بابای اونایی که دوسمون دارن یا گور بابای همه اون پیشرفتا!؟

برای ...

khonyagarebaad — Sun, 18 Nov 2007 20:06:18 GMT

ثانیه شمار شروعی دوباره

برای تعادل حیات

تکیه ام بر دو بال خیالت

که هنوز می بارد

بکر و ناب.

مستیش هنوز مانده

همیشه می ماند

تا همیشه بودنم

که رنگی از تعلق تو دارد.

سردی هراس این زمستان تنهایی را

به گرمی بالهای خیال تو سر می کنم

ای روشنی بخش روزهای ملال....

پی نوشت: قابل توجه دوستان در کلاس جامعه شناسی هنر، یکشنبه همین هفته ساعت ۱۳مقابل در دانشکده حاضر باشید. با اتوبوس به همایش انسان شناسی هنر میرویم و کلاس در انجا تشکیل می شود.